كرد. جورج بوش در اين باره اظهار داشت: «طي چهار سال گذشته من به توصيه هاي او تكيه كردم و از تجربه هاي بزرگ او استفاده زيادي بردم. حالا مفتخر مي شوم كه او بپذيرد به كابينه ام خدمت كند.» استفان هدلي، معاون رايس هم جانشين او شده و پست مشاور امنيت ملي را در دست گرفت

انسجام بيشتر در كاخ سفيد
با حضور كاندوليزا رايس ۵۰ ساله در راس وزارت خارجه آمريكا دورنماي سياست خارجي آمريكا مستحكم تر و به دور از اختلاف نظر به نظر مي  رسد

رايس كه گفته مي شود به محافل خصوصي بوش بسيار نزديك  است و گاهي حتي عملاً او را جزو خانواده بوش مي دانند، به راحتي در راستاي خواسته هاي بوش حركت خواهد كرد. رايس در اكثر موارد با بوش اشتراك نظر دارد و زني كاملاً با انگيزه و بلندپرواز است. در جريان جنگ افغانستان و عراق، رايس همواره از مواضع بوش قاطعانه حمايت كرد و با تجربه و دانش خود در بسياري زمينه ها بر ناآگاهي بوش سرپوش گذاشت. مطبوعات و تحليلگران آمريكايي اذعان مي دارند كه تفاوت هاي موجود ميان پاول و رايس از خصوصيات فردي گرفته تا سياست بين الملل و مسئله امنيت ملي بسيار قابل توجه است و با حضور او همه چيز بدون اختلاف نظر بر محور كاخ سفيد مبتني خواهد بود.
رايس كارشناس مسايل مربوط به اتحاد جماهير شوروي در دوران بوش پدر بود و سال ها در دانشگاه استانفورد تدريس كرده است. نزديكانش او را زني كاملاً محافظه كار و بسيار خونسرد توصيف مي كنند. اين ويژگي ها او را درست درخلاف جهت ژنرال پاول ۶۷ ساله كه به برقراري روابط ساده و ديپلماسي مبتني بر مذاكره پايبند بود قرار داده است يان ولمننستال، كارشناس سياست خارجي موسسه كارنگي در واشنگتن معتقد است كه پاول تنها صدايي در دولت بوش بود كه خواهان ميانه روي آمريكا بود و پس از او مسلماً آمريكا موضعي تندتر و تهاجمي تر در پيش خواهد گرفت.
ارزش هاي محافظه كارانه مشترك
انتصاب رايس مسلماً موجب مي شود دولت جديد آمريكا روشي كاملاً مبتني بر ارزش هاي محافظه كارانه در پيش گيرد. در دولت جديد انسجامي حاصل خواهد شد كه با ارزش هاي كلاسيك و سياست خارجي سنتي آمريكا در تضاد است. مفسران مختلف معتقدند رايس در سال هاي اخير كاري كرده كه توازن سياسي به سمت «شاهين» ها برگردد. شيوه او در همكاري با ديك چني و دونالد رامسفلد به ويژه در مورد جنگ عراق عملاً پاول را منزوي كرده است. واشنگتن پست در تحليلي آورده است كه تغييرات موجود در راس ديپلماسي آمريكا پيروزي ديپلماسي موردنظر ديك چني، معاون بوش و دونالد رامفسلد وزير دفاع او را نشان مي دهد.
هرچند پاول تا حدي به حاشيه رانده شده بود، اما حضورش موجب مي شد جورج بوش گاهي بتواند نقطه نظرهاي مختلف را بشنود و راهكارهاي بين المللي مختلف را ارزيابي كند.
ملت جنگ
مبارزه با تروريسم، درگيري ميان اسرائيل و فلسطين و دموكراتيزه كردن خاورميانه اولويت هاي اصلي دولت جديد بوش هستند و با توجه به گرايش هاي همسو با بوش، او رايس را انتخاب كرده است. رئيس جمهور آمريكا زماني كه رسماً او را جانشين پاول معرفي مي كرد گفت: «پس از تاييد سنا رايس، درست در زماني كه كشور ما زير انتقاد است مسئوليت اين امور را به عهده خواهد گرفت.» و ادامه داد: «ما ملت جنگ هستيم. ما در برابر دشمن مصمم خود ائتلافي مهم تشكيل داده و با ساختارها و نهادهاي جديد به جنگ با رژيم هاي غيرقانوني مي رويم. با گسترش سلاح هاي  كشتار جمعي و مواد خطرناك مقابله مي كنيم و شبكه هاي تروريستي را در هم مي شكنيم.»
رئيس جمهور جمهوريخواه آمريكا با فرستادن رايس به خط اول مبارزات جهاني اش اين بار ديپلماسي آمريكا را كه هميشه تا حدي مستقل از كاخ سفيد عمل مي كرده است رام خواهد كرد و از آمريكا ملت جنگ خواهد ساخت.
مشروعيت ابدي
رايس هرگز شغلي مرتبط با ديپلماسي نداشته است و حتي زماني كه در دانشگاه رشته روابط بين الملل مي خواند به اين سمت كشيده نشد. اما پدر مادلين آلبرايت، اولين زني كه توانست قدرت اول ديپلماسي آمريكا شود، رايس را در دوره اي كه استاد دانشگاه بود مجاب كرد داشتن شغلي در رابطه با روابط بين الملل ارجح تر از پيانيست بودن است.
رايس پس از اين چهار سالي كه در كاخ سفيد و در دفتري در كنار اتاق بوش كار كرده به خوبي به مسايل مورد توجه رئيس جمهور و روش رسيدن به آنها آشنا است. اگر مي بينيم بوش در نظر رايس مشروعيت ابدي دارد به اين علت است كه او در مدرسه كلاسيك جمهوريخواهان نزديك به بوش پدر درس خوانده است.
همان طور كه روزنامه واشنگتن پست نوشته است جورج بوش حالا ديگر بايد با خيال راحت به مسئله خاورميانه بپردازد كه در سرنوشت و امنيت ملي آمريكا تاثير قابل توجهي خواهد داشت. به اعتقاد جان اشكرافت، دادستان كل دولت قبلي بوش، ماموريت هاي اصلي دولت آمريكا و كاندوليزا رايس مسئله عراق، اسرائيل، فلسطين، ايران و تروريسم خواهند بود و از اين به بعد در اين موارد طوري تصميم گيري مي شود كه بوش راضي تر باشد.