چند روز است که همه در سوگ و ماتم جانکاه ی فرزند برومند ، نیکو کار و با احساس این خطه باستانی نشسته ایم . فرزندی که شب و روز بدون احساس خستگی با صداقت و پاکیزه گی و با عشق خدمت به برادران نیازمند هموطننش وظایف محوله خود را بدون ذره ای تبعیض و تمایز انجام داد
الحق که شهادت جانگداز این انسان پاک نهاد ؛ یک ضایعه بزرگ و جبران ناپذیر بر جامعه طبیبان ، شفاخانه حوزه وی هرات و همه همشهریان ما بحساب می آید
مرحوم دوکتورغلام احمد عزیزی فرزند حاجی غلام نبی خان در سال 1340 در یک خانواده روشنفکر پا بعرصه وجود گذاشت
در سال 1346 شامل ابتدائیه سلطان آنوقت گردید. دوره های متوسطه و لیسه را در لیسه جامی به انجام رسانید و در سال 1357 با اتمام دوره تحصیلات متوسطه و سپری نمودن موفقانه کانکور شامل فاکلته طب کابل شد
مرحوم در سال 1364 با درجه عالی ماستری از انستیتوت طب دو لتی کابل فارغ و طبق شواهد کمیسیون تعینات وقت، به صفت دوکتور در سرویس جراحی صحت عامه هرات شامل وظیفه گردبد. وی از همان آغاز کار با علاقه صمیمیت وظیفه شناسی و ایمانداری در راه درمان و تداوی مریضان و مرهم گذاشتن بر زخمها و آلام مردم این خطه ی باستانی کوشید و از هیچ گونه سعی و تلاش درین راستا دریغ نورزید
مرحوم دوکتور عزیزی در سال 1367 نظر به استعداد و لیاقتی که در عرصه کادر های مسلکی داشت به صفت مدیر تعلیمات متوسطه طبی مقرر شد و تا سال 1370 با دلسوزی صداقت و پشت کار در امر تربیه و پرورش اولاد وطن سعی فراوان نمود و با ابتکارات و تلاشهایش نظم و نسق سالمی را در آن موسسه علمی بوجود آورد و در عین انجام این وظیفه مهم حتی لحظه ای همکاری با صحت عامه را فراموش نکرد
بعد از سپری شدن سه سال نظر به علاقه ای خاصی که در مسلک جراحی و عرضخ خدمات صحی برای هموطنان مسلمان خود داشت، بصفت داکتر جراحی مقرر شد. و برای مدتی جهت تحقیقات علمی و کسب دانش و تجربه بیشتر در شفاخانه کابل ایفای وظیفه نمود. همچنان از ابتدای تاسیس فاکلته طب هرات بصفت استاد در آن پوهنتون مصروف تدریس بود و با روحیه سالم و صمیمی از هیچ گونه تلاش شبانه روزی دریغ نورزید
آ ن مرحوم مغفور در روز سه سنبه مورخ 2 / 3 / 1374 به ساعت دو بعد از ظهر در حالیکه بعد از ختم کار غرض دیدار فامیل و فرزندان خویش بطرف منزل روان بود در مسیر راه متآسفانه در اثر یک حادثه دلخراش ترافیکی مجروح و به شفاخانه منتقل گردید و تحت تداوی جدی قرار گرفت. چون وعده الهی رفته بود نسبت ضربه شدید مغزی و خونریزی داخلی در حالیکه همه همکاران وی اشک ریزان در کنار بسترش ایستاده بودند؛ ساعت ( 9 ) قبل از ظهر یوم چهار شنبه چهارم جوزا 1374 به لقاء الهی پیوست و فامیل، دوستان، همکاران و همشهریانش را در سوگ ماتم نشاند
