بمناسبت شهادت جانگداز دکتور عزیزی

اهدا به فامیل عزادار و دوستان و همکاران او

باغی شکست و سرو رسایی شکست و ریخت

سروی نه بلکه باغ صفائی شکست و ریخت

سروی که سایه ساز شفا بخش قامتش:

پیوسته بود؛ دار شفایی شکست و ریخت

تا ریک گشته دیده دلبستگان او

یعنی که چلچراغ سرای ، شکست و ریخت

یک قامتی شکست که در سوگ و ماتمش

صد قامت دیگر به رثایی ، شکست و ریخت

ای عقده در دلان ! جوابم کی میدهد

آخر چه شد که عقده گشایی شکست و ریخت

مرحم گذار زخم تن درد مند شهر

بی آنکه خود رسد به دوایی شکست و ریخت

ای دست سرد مرگ ؛ چه خاصل ترا بگو

آخر ببین که دست عصائی شکست و ریخت

کار تو ، بار الا ها که این قدح

بی هیچ گونه چون چرا ئی شکست و ریخت