هر کس چهل روز ، خود را براي خدا خالص گرداند ، چشمه هاي دانش و حکمت از قلبش فوران خواهد کرد و بر زبان او جاري خواهد شد. 1
حضرت محمد (صلي الله عليه و آله)انسانهايي که در پي ارتقاء ، اوج گرفتن و آدم شدن هستند ، به دنبال بهانه اند تا يک به يک پله هاي ترقي را بپيمايند ؛ و يکي از اين گامهاي بلند ، با چله نشيني محقق مي شود.
چرا چهل؟
پختگي و رسيدن خامي ها احتياج به گذر از يک دوره دارد ؛ همچنان که هر گل و ميوه اي دوران معين خود را بايد طي کند تا پخته شود. چهل ، براي بسياري از تحولات معنوي ، عددي کارساز و کليدي است.
بيشتر انبيا در چهل سالگي مبعوث شده اند 2
و مناجات هاي خاص انبيا و اوليا اکثرا در دوره هاي چهل روزه بوده است ؛ از جمله دعوت خداوند از موسي در کوه طور که دوره اي سي روزه بوده ، ليکن خداي متعال ده روز نيز بدان افزود تا اين سنت بر هم نخورد و چهل ، کامل شود. 3
گويند آدم (عليه السلام) چهل روز گريه کرد تا توبه اش پذيرفته شد. 4
و گويند نطفه پاکترين پاکان ، مادر ائمه طاهرين ، زهراي اطهر (سلام الله عليها) پس از آن که حضرت محمد (صلي الله عليه و آله) و همسر گرامي اش خديجه (عليهاالسلام) چهل روز آداب خاص را رعايت کردند ، منعقد شد. 5
و نيز وارد است در جمعي که حداقل چهل نفر باشند ، اگر دست به دعا برداريد، دعاي شما رد نخواهد شد. 6
و چنين است که اگر پيش از دعا براي خود، براي چهل مومن دعاي خير و طلب آمرزش کنيد آن چنان که در قنوت نماز وتر است خداوند شما را خواهد آمرزيد. 7
به هر صورت ، اگر در پي آنيد که براي ارتقاي کيفي درجات انسانيت گامي برداريد ، اين گوي و اين ميدان.
آنان که به جايي رسيده اند ، جز از اين راه نرفته اند. چرا از فردا چله را برداريم؟ چون اگر از اول ماه ذيقعده شروع کنيم ، چهل روز خود را به عيد قربان ختم مي کنيم و ان شاءالله با جلب توفيقات حضرت حق ، در آن روز مي توانيم شيطان نفس خود را کت بسته به قربانگاه ببريم و به پاداش مجاهدت و مبارزه اي که با پيروزي به پايان خواهيم رساند ، از حضرتش عيدي واقعي دريافت مي کنيم.
چون اين چهل روز از طرف خدا انتخاب شده است ، روش بسياري از انبيا ، اوليا ، علما و صلحا بر اين بوده است که چنانچه چله اي را در نظر داشته باشند ، آن را با تقويم الهي منطبق کنند. پيامبر خاتم (صلي الله عليه و آله) بروشني مي فرمايند: در اين دوره خود را براي خدا خالص کنيد. درستان را بخوانيد ، کارتان را انجام دهيد ، خوراکتان را بخوريد ، ورزشتان را بکنيد ، ديد و بازديدتان را برويد و... ؛ اما همه کارتان براي خدا باشد. لحظه لحظه به ياد خدا باشيد ؛ در هر حرکت و سکون ، او را در نظر آوريد ؛ نيت خود را خدايي کنيد ؛ نمي خواهد کارهاي شاق و رياضت هاي عجيب و غريب انجام دهيد ؛ زندگي کنيد ، اما براي خدا. آنچه را که خدا مي پسندد، انجام دهيد و آنچه را که او خوش ندارد ، فراموش کنيد. امام باقر(ع) مي فرمايد: کمترين پاداش اين حرکت چهل روزه اين خواهد بود که درد و دواي دنيا را خواهيد شناخت ؛ راه و رسم زندگي به شما القاء خواهد شد ؛ حکمت و دانش صحيح در قلب شما محکم و از قلب بر زبانتان جاري خواهد شد. روزهاي پاياني اين دوره ، با اعمال حاجيان در مکه و عرفات و مني مصادف خواهد بود. با انجام اعمالي مي توان در ثواب حاجيان شريک بود و از توجه ذات باري تعالي به زايران خانه اش نيز بهره برد ؛ هر چند بنده معتقدم اگر اين اربعين را خوب برگزار کنيم ، چه بسا حظ و بهره هاي بيشتر از حج نصيب ما شود
پانوشت ها:
1- بحارالانوار ، ج 70 ، ص 242
2- سفينه البحار ، ج 1 ، ص 504
3- اعراف: 142
4- بحارالانوار ، ج 11 ، ص 178
5- بحارالانوار ، ج 16 ، ص 78
6- بحارالانوار ، ج 93 ، ص 316
7- اصول کافي ، ج 2 ، ص.509
